با گسترش دامنهی درگیریها در اوکراین و خاورمیانه، این دیدگاه تقویت شده است که این دو بحران نه وقایعی مجزا، بلکه دو جبهه از یک رویارویی جهانی هستند. مارک کتز، استاد بازنشسته دانشگاه جرج میسون، در گفتوگو با رادیو فردا تأکید میکند که دیدارهای اخیر مقامات ارشد روسیه و ایران نشاندهنده وضعیت دشوار کرملین در حفظ تعادل میان متحدان و رقبای منطقهای است.
به گفته این پژوهشگر، روسیه با استفاده از «ابهام راهبردی»، بدون اعزام نیرو یا تسلیحات سنگین، در زمینههایی مانند تعیین اهداف نظامی به ایران کمک میکند. با این حال، مسکو برای حفظ روابط خود با کشورهای عربی خلیج فارس و جلوگیری از خشم دونالد ترامپ، محدودیتهایی را در حمایت علنی از تهران اعمال کرده است. پوتین بهویژه نگران است که حمایت بیش از حد از ایران، باعث از سرگیری کمکهای گسترده نظامی آمریکا به اوکراین شود.
در مورد درخواست ایران برای دریافت سامانه پدافندی اس-۴۰۰، کتز معتقد است که روسیه با عدم پاسخ صریح، در حال زمان خریدن است. این رویکرد ناشی از نیاز خود روسیه به این سامانهها و ملاحظات امنیتی کشورهای عربی است. این بلاتکلیفی برای تهران ناامیدکننده است و این پیام را تقویت میکند که مسکو ممکن است در نهایت از ایران به عنوان ابزاری برای چانهزنی با غرب استفاده کند.
در نهایت، هدف اصلی پوتین کاهش نفوذ ایالات متحده در سطح جهان و ایجاد شکاف میان واشینگتن و متحدانش است. با این حال، تجربه نشان داده که روسیه در سیاست خارجی خود رویکردی عملگرایانه دارد و در صورت تغییر شرایط، به سرعت خود را با واقعیتهای جدید وفق میدهد؛ موضوعی که باعث شده تهران نتواند به طور کامل به پایداری ائتلاف با مسکو اطمینان داشته باشد.
