هفتاد و نهمین دوره جشنواره فیلم کن بار دیگر به صحنهای برای سنجش نسبت میان هنر و سیاست در سینمای ایران تبدیل شده است. در این میان، اظهارات اصغر فرهادی در نشست خبری فیلم جدیدش با عنوان «داستانهای موازی»، بحثهای گستردهای را درباره نحوه بیان دیدگاههای سیاسی هنرمندان برانگیخته است. منتقدان معتقدند فرهادی با استفاده از ساختارهای زبانی مجهول و پرهیز از نام بردن مستقیم از نهادهای حکومتی، تلاش کرده است تا روایتی خنثی از حوادث اخیر ایران ارائه دهد.
این رویکرد که در فضای مجازی با برچسب «وسطبازی» شناخته میشود، در تضاد با استقبال پرشور عمومی از سخنرانیهای پیشین او در مراسم اسکار قرار دارد. در حالی که پیامهای قبلی او در حمایت از مردم یا اعتراض به سیاستهای مهاجرتی آمریکا با تحسین گسترده مواجه شده بود، محافظهکاری اخیر او در کن ۲۰۲۶ باعث دلسردی بخشی از معترضان و ایرانیان خارج از کشور شده است. از سوی دیگر، رسانههای نزدیک به حکومت ایران نیز با وجود رضایت نسبی از عدم موضعگیری تند او، انتظار داشتند وی به طور مستقیم با روایتهای رسمی همسو شود.
در حاشیه این جشنواره، کانون فیلمسازان مستقل ایران (ایفما) نشستی را با موضوع «ریاکاری هالیوود در قبال ایران» برگزار کرد. در این میزگرد، کارشناسان از سکوت سینماگران بینالمللی در برابر سرکوبهای داخلی ایران انتقاد کردند. مهشید زمانی، از اعضای این کانون، اشاره کرد که برخی هنرمندان هالیوودی به دلیل جهتگیریهای سیاسی داخلی خود، از حمایت صریح از معترضان ایرانی اجتناب میکنند. همزمان، حضور فیلم کوتاه «زمین بازی» در بخش کلاسیکهای کن با اعتراض ایفما روبرو شد؛ این نهاد در نامهای به مسئولان جشنواره، بر وابستگی سازندگان این اثر به نهادهای حکومتی و امنیتی تأکید کرد.
در بخشهای دیگر جشنواره، آثاری با رویکردهای متفاوت به نمایش درآمدند. پگاه آهنگرانی با مستند «تمرینهایی برای یک انقلاب» به بررسی مفهوم مقاومت در تاریخ پس از انقلاب ایران پرداخته است. همچنین سینماگران دیگری نظیر کریم لکزاده، مهسا کرمپور، ثریا شمسی و روزبه گزرسته با آثاری در بخشهای «اسید» و «سینه فونداسیون» حضور دارند که به موضوعاتی چون جستجوی هویت و انتخاب میان سکوت یا کنشگری در برابر حوادث اجتماعی میپردازند.
جشنواره فیلم کن ۲۰۲۶ که از ۲۲ اردیبهشت ماه آغاز به کار کرده است، در تاریخ ۲ خرداد به کار خود پایان خواهد داد.
