طبق گزارش نهاد ناظر نتبلاکس، اختلالات گسترده اینترنتی در ایران وارد هفتادوهشتمین روز خود شده است. این نهاد تأکید کرده که محدودیتهای بیسابقه فعلی، ارتباطات بینالمللی کشوری با جمعیت ۹۰ میلیون نفر را به شدت محدود کرده و پیامدهای سنگینی برای حقوق شهروندی، اقتصاد و آزادیهای اساسی به همراه داشته است.
در همین حال، الیاس حضرتی، رئیس شورای اطلاعرسانی دولت، بر سیاست قطعی دولت پزشکیان مبنی بر «گشایش اینترنت بینالملل» تأکید کرده است. او با اشاره به استفاده ۸۰ درصدی مردم از فیلترشکن، اثربخشی فیلترینگ را زیر سوال برد و اعلام کرد که این رویکرد نه تنها به اهداف خود نرسیده، بلکه وضعیت را بدتر کرده است. وی همچنین از وجود اختلافنظر میان مسئولان خبر داد و گفت دولت به دنبال حل این چالش از طریق گفتوگو است.
با وجود این اظهارات، گزارشهای میدانی از تداوم و حتی تشدید محدودیتها حکایت دارد. پلتفرم «گیتهاب» که ابزار حیاتی برنامهنویسان و توسعهدهندگان محسوب میشود، بار دیگر از دسترس خارج شده است. این پلتفرم که پیشتر در فهرست سفید قرار گرفته بود، اکنون بدون توضیح رسمی مقامات دوباره مسدود شده که این موضوع فعالیتهای تخصصی، پروژههای متنباز و صادرات خدمات دیجیتال را با بحران مواجه کرده است.
گزارشهای اقتصادی نشاندهنده آسیب جدی به معیشت فریلنسرها، مترجمان و طراحان است. اختلال در ارتباط با کارفرمایان خارجی و مشکلات در پرداختهای ارزی، اعتبار حرفهای این افراد را در سطح بینالمللی به خطر انداخته است. در این میان، موضوع «اینترنت پرو» یا اینترنت طبقاتی انتقادات زیادی را برانگیخته است. فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، بازگشت به شرایط عادی را به رفع سایه جنگ مشروط کرده و مهدی طباطبایی، معاون دفتر رئیسجمهور، نیز ضمن تأکید بر موقتی بودن محدودیتها، بر ضرورت اینترنت ویژه برای فعالان اقتصادی در شرایط حساس دفاع کرده است.
صنعت گردشگری نیز از این وضعیت آسیبهای کلانی دیده است. طبق اعلام انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرتی، این بخش طی دو ماه گذشته حدود ۵ هزار میلیارد تومان خسارت دیده است. تلاش برای دریافت اینترنت حرفهای برای آژانسهای مسافرتی نشاندهنده تبدیل شدن یک زیرساخت عمومی به یک امتیاز اداری و گزینشی است.
منتقدان بر این باورند که روند فعلی، اینترنت را از یک حق همگانی برای آموزش و تجارت به یک رانت طبقهبندیشده تبدیل کرده است. در حالی که گروههای خاصی با نامهنگاری به دسترسی پایدار نزدیک میشوند، عامه مردم، دانشجویان، برنامهنویسان مستقل و کسبوکارهای کوچک همچنان از دسترسی آزاد به شبکه جهانی محروم ماندهاند.
