چهار ماه پس از برکناری نیکلاس مادورو توسط نیروهای ایالات متحده، دولت ونزوئلا توافقنامههایی را با شرکتهای نفتی آمریکایی و اروپایی به امضا رساند. همزمان با این تحولات، پس از وقفهای هفت ساله، نخستین پرواز تجاری از مبدأ ایالات متحده در فرودگاه کاراکاس به زمین نشست.
دولت ونزوئلا روز پنجشنبه، دهم اردیبهشت، با هدف جهش در تولید نفت و گاز، قراردادهایی را با شرکتهای آمریکایی منعقد کرد. رسانهها این رخداد را نشانهای از ذوب شدن یخ روابط میان کاراکاس و واشینگتن ارزیابی میکنند. پیش از شرکتهای آمریکایی، ابتدا شرکت ایتالیایی «اِنی» و سپس کمپانی «بریتیش پترولیوم» برای توسعه میادین نفتی زیر آب با وزارت نفت ونزوئلا به توافق رسیده بودند.
در ادامه این روند، روز پنجشنبه یک هواپیمای مسافربری از میامی در فرودگاه سیمون بولیوار کاراکاس فرود آمد. ممنوعیت پروازهای باری و مسافری به ونزوئلا که از سال ۲۰۱۹ توسط واشینگتن وضع شده بود، حدود دو هفته پیش توسط وزارت امنیت داخلی در دولت دونالد ترامپ لغو شد.
نیکلاس مادورو، رئیسجمهور پیشین ونزوئلا، در اوایل ژانویه سال جاری میلادی توسط نیروهای آمریکایی بازداشت شد. پس از آن، واشینگتن اعلام کرد کنترل صنعت نفت این کشور را برای مدتی نامحدود در اختیار خواهد داشت و تدریجاً روابط دیپلماتیک و اقتصادی خود را با کاراکاس به حالت عادی بازگرداند. در حال حاضر دلسی رودریگز، معاون سابق مادورو، از سوی آمریکا برای اداره کشور انتخاب شده است.
خانم رودریگز در ماههای اخیر برای اجرای اصلاحات سیاسی و اقتصادی تحت فشار دولت ترامپ بوده است. از جمله این اقدامات میتوان به تصویب قانون عفو عمومی برای آزادی زندانیان سیاسی و «قانون هیدروکربنها» اشاره کرد که مسیر سرمایهگذاری و فعالیت شرکتهای خارجی در صنعت نفت ونزوئلا را هموار میکند.
طبق قراردادهای جدید، شرکتهای آمریکایی «هانت اُوِرسیز» و «کراساُوِر انرجی» در منطقه «کمربند اُرینوکو» که مرکز اصلی ذخایر نفتی ونزوئلا است، فعالیت خواهند کرد. همچنین شرکتهای بزرگی نظیر «شِوران» و «رِپسول» نیز قراردادهای مشابهی را با وزارت نفت این کشور امضا کردهاند.
ونزوئلا با وجود بهرهمندی از بزرگترین ذخایر نفتی جهان، با بحران اقتصادی دستوپنج نرم میکند و برای بهبود سطح زندگی شهروندان به درآمدهای نفتی وابسته است. دلسی رودریگز ضمن ابراز امیدواری برای برقراری مناسبات طولانیمدت، تأکید کرد که این توافقات نشاندهنده محل تلاقی منافع ونزوئلا و ایالات متحده است.
تحلیلگران بازار انرژی معتقدند که به دلیل نیاز به بازسازی زیرساختها و زمانبر بودن فرآیند تولید، اثر فوری این قراردادها بر بازار جهانی محدود خواهد بود. با این حال، این همکاریها میتواند در میانمدت بخشی از نیاز پالایشگاههای آمریکا به نفت سنگین را تأمین کند.
