همزمان با نزدیک شدن به روز جهانی کارگر در اول ماه مه، جامعه کارگری ایران با چالشهایی به مراتب دشوارتر از سالهای قبل دست و پنجه نرم میکند. عواملی نظیر درگیریهای نظامی، رکود حاکم بر بازار و موج وسیع تعدیل نیرو، موجب گسترش بیکاری شده است.
در همین حال، شکاف عمیق میان درآمدها و هزینههای واقعی زندگی در کنار گسترش فقر و سوءتغذیه، سلامت جسمی و امنیت روانی نیروی کار را با تهدیدی جدی مواجه کرده و دسترسی آنها به خدمات درمانی را با دشواری روبهرو ساخته است.






