کاوش در آرامگاه شیخ دانیال خنج

کاوش در آرامگاه شیخ دانیال خنج کاوش در مجموعه آرامگاهی شیخ دانیال خنج در استان فارس ادامه دارد. به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، سمیرا جعفری سرپرست هیئت باستان‌شناسی با اعلام این خبر گفت: محوطه شیخ دانیال خنج مجموعه‌ای از معماری قرن هفتم و هشتم هجری همزمان با زمامداری ایلخانان مغول در ایران است. او با اشاره به مرمت مناره و درگاه ورودی این مجموعه در دهه‌های گذشته، بیان کرد: بخش‌های دیگر این مجموعه زیر خاک و آوار مدفون است که در نخستین فصل از کاوش باستان‌شناسی مجموعه آرامگاهی شیخ دانیال خنج که به صورت گمانه‌زنی و پیگردی بقایای معماری انجام می‌شود، آشکار شده است. به گفته‌ این باستان‌شناس، به دلیل حجم بالای آوار و خاک‌برداری در مجموعه شیخ دانیال خنج مجوز کاوش تا ۱۶ مهرماه سال جاری تمدید شده است. شیخ رکن‌الدین دانیالی مشهور به شیخ دانیال هنگی یا خنجی از عرفای قرن هفتم هجری است. او از صالحان و زهاد معروف خنج بود و چه در زمان حیات و چه پس از مرگ در لارستان و جزایر خلیج فارس مورد احترام و تجلیل قرار داشت. ابن بطوطه در سفرنامه خود از آرامگاه شیخ و مس..

کاوش در آرامگاه شیخ دانیال خنج

کاوش در آرامگاه شیخ دانیال خنج

کاوش در مجموعه آرامگاهی شیخ دانیال خنج در استان فارس ادامه دارد.

به گزارش ایسنا به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری ، سمیرا جعفری سرپرست هیئت باستان‌شناسی با اعلام این خبر گفت: محوطه شیخ دانیال خنج مجموعه‌ای از معماری قرن هفتم و هشتم هجری همزمان با زمامداری ایلخانان مغول در ایران است.

او با اشاره به مرمت مناره و درگاه ورودی این مجموعه در دهه‌های گذشته، بیان کرد: بخش‌های دیگر این مجموعه زیر خاک و آوار مدفون است که در نخستین فصل از کاوش باستان‌شناسی مجموعه آرامگاهی شیخ دانیال خنج که به صورت گمانه‌زنی و پیگردی بقایای معماری انجام می‌شود، آشکار شده است.

به گفته‌ این باستان‌شناس، به دلیل حجم بالای آوار و خاک‌برداری در مجموعه شیخ دانیال خنج مجوز کاوش تا ۱۶ مهرماه سال جاری تمدید شده است.

شیخ رکن‌الدین دانیالی مشهور به شیخ دانیال هنگی یا خنجی از عرفای قرن هفتم هجری است. او از صالحان و زهاد معروف خنج بود و چه در زمان حیات و چه پس از مرگ در لارستان و جزایر خلیج فارس مورد احترام و تجلیل قرار داشت.

ابن بطوطه در سفرنامه خود از آرامگاه شیخ و مسجد وابسته به آن که مطاف مردم بود و خود وی نیز به زیارت آن نائل آمد یاد کرده ‌است. بنا و آثار بر جای‌مانده از آن به قرن هشتم هجری تعلق دارد اما در دوره صفوی بخشی از تزیینات به آن افزوده شده است.

انتهای پیام