طولانی‌ترین قرارداد تاریخ گاز مایع میان قطر و چین

قطر طولانی‌ترین قرارداد در تاریخ گاز مایع را با چین امضا کرد. در این قرارداد ۲۷ ساله چین مجموعا ۱۰۸ میلیون تن گاز مایع از قطر دریافت می‌کند. آلمان در این میان در یک مخمصه قرار گرفته است.قطر و چین طولانی‌ترین قرارداد انتقال گاز مایع را امضا کردند. بر اساس این قرارداد، شرکت دولتی انرژی قطر سالانه چهار میلیون تن گاز مایع (LNG) به چین صادر می‌کند. به گفته رییس شرکت دولتی انرژی قطر مدت این قرارداد ۲۷ سال است و طولانی‌ترین قرارداد در تاریخ صنعت گاز مایع به شمار می‌رود. این گاز قرار است از میدان گازی ساحل شمال شرقی قطر به کنسرن چینی سینوپک ارسال شود. سینوپک اعلام کرده که می‌خواهد سهمی در میدان گازی شمالی-جنوبی قطر به دست بگیرد. سه کنسرن انرژی غربی؛ کمپانی شل، توتال و کونوکو-فیلیپس در حال حاضر ۲۵ درصد این میدان گازی را در اختیار دارند. شرکت انرژی قطر اولین قرارداد انتقال گاز با شرکت چینی سینوپک را در ماه مارس ۲۰۲۱ امضا کرد که قراردادی ده‌ ساله است. قطر بزرگترین صادرکننده گاز مایع جهان است و می‌خواهد تولید این ماده را تا سال ۲۰۲۷، ۶۰ درصد افزایش دهد. به این منظور این کشور باید سالانه ۱۲۶ میلیون..

قطر طولانی‌ترین قرارداد در تاریخ گاز مایع را با چین امضا کرد. در این قرارداد ۲۷ ساله چین مجموعا ۱۰۸ میلیون تن گاز مایع از قطر دریافت می‌کند. آلمان در این میان در یک مخمصه قرار گرفته است.قطر و چین طولانی‌ترین قرارداد انتقال گاز مایع را امضا کردند. بر اساس این قرارداد، شرکت دولتی انرژی قطر سالانه چهار میلیون تن گاز مایع (LNG) به چین صادر می‌کند. به گفته رییس شرکت دولتی انرژی قطر مدت این قرارداد ۲۷ سال است و طولانی‌ترین قرارداد در تاریخ صنعت گاز مایع به شمار می‌رود. این گاز قرار است از میدان گازی ساحل شمال شرقی قطر به کنسرن چینی سینوپک ارسال شود. سینوپک اعلام کرده که می‌خواهد سهمی در میدان گازی شمالی-جنوبی قطر به دست بگیرد. سه کنسرن انرژی غربی؛ کمپانی شل، توتال و کونوکو-فیلیپس در حال حاضر ۲۵ درصد این میدان گازی را در اختیار دارند. شرکت انرژی قطر اولین قرارداد انتقال گاز با شرکت چینی سینوپک را در ماه مارس ۲۰۲۱ امضا کرد که قراردادی ده‌ ساله است. قطر بزرگترین صادرکننده گاز مایع جهان است و می‌خواهد تولید این ماده را تا سال ۲۰۲۷، ۶۰ درصد افزایش دهد. به این منظور این کشور باید سالانه ۱۲۶ میلیون تن گاز مایع تولید کند. امارات متحده عربی پس از روسیه و ایران سومین کشور دارنده منابع گاز در جهان است. قطر در مالکیت بزرگترین میدان گازی جهان که در سواحل این کشور قرار دارد، با ایران شریک است؛ میدان پارس جنوبی. بیشتر بخوانید: روسیه رقیب ایران در بازار انرژی آسیا؛ "بازار به هم ریخته است" مخمصه برای آلمان بخش بزرگی از صادرات گاز قطر به کشورهای آسیایی می‌رود؛ بیش از همه به ژاپن، کره جنوبی و هند. پس از حمله روسیه به اوکراین و آغاز جنگ در اروپا، آلمان و سایر کشورهای اروپایی نیز متقاضی انتقال گاز از قطر شده‌اند. اما بستن قراردادهای بلندمدت مانند آنچه با چین اتفاق افتاده مورد نظر کشورهای اروپایی نیست چرا که برای آنها گاز مایع یک منبع انرژی موقتی است. یک کارشناس شرکت مشاوره انرژی "اِنِرویس" به سایت ntv آلمان می‌گوید در بازارهای جهانی قراردادهای ۲۰ ساله عادی هستند و قراردادهای بالاتر از ۱۰ سال بیشترین قراردادها را تشکیل می‌دهند. بیشتر بخوانید: امید آلمان به گسترش همکاری با امارات و قطر در عرصه انرژی به گفته سباستین گولبیس، عقد قرارداد بیشتر از ۲۰ ساله برای آلمان مغایر با برنامه دی‌ اکسید کربن‌زدایی این کشور است که بر اساس آن، در ۲۰ سال آینده کاهش شدید مصرف گاز پیش‌بینی شده و هدف به صفر رساندن مصرف گاز مایع در عرض ۲۰ سال است. به نظر این کارشناس، عقد قرادادهای بزرگ با طول بیش از ده سال می‌تواند برای آلمان ریسک مصرف بیش از حد گاز را به همراه داشته باشد. آلمان و قطر در ماه مه یک قرارداد همکاری در بخش انرژی امضا کردند. بر اساس این قرارداد، قطر می‌تواند از سال ۲۰۲۴ گاز مایع به آلمان ارسال کند اما اینکه قراداد اصلی ارسال گاز چه زمانی منعقد می‌شود، نامشخص است. سباستین گولبیس معتقد است قرادادی که قطر با چین بسته می‌تواند این کشور را از فروش گاز به آلمان بی‌نیاز کند چرا که به حد کافی خریدار دارد و ممکن است دیگر چیزی برای آلمان باقی نماند. این مسئله قطر را در مذاکرات برای بستن قراداد اصلی فروش گاز به آلمان در موقعیت برتری قرار می‌دهد. در بدترین حالت آلمان باید آمادگی این را داشته باشد که گاز مایع مورد نیازش را در یک حجم بزرگ و در مهلتی کوتاه از بازارهای کوچک جهانی تهیه کند؛ جایی که قیمت در آن بسیار بالاست. بیشتر بخوانید: سفر وزیر اقتصاد آلمان به قطر و امارات برای کاهش وابستگی گازی به روسیه کارشناس انرژی شرکت اِنِرویس می‌گوید، این در مجموع برای آلمان به این معناست که این کشور باید مصرف گاز طبیعی را به شدت کاهش دهد، برای مثال از طریق به‌کارگیری پمپ‌های حرارتی در مقیاس وسیع و نیز راهکارهای موثر نوسازی سیستم‌های انرژی مانند استفاده از جایگزین‌هایی چون هیدروژن. از نظر گولبیس اما دوگانگی ماجرا اینجاست که کاهش مصرف گاز در آلمان باعث تشدید اختلافات در مذاکرات با قطر می‌شود و این تناقض در نهایت به سختی قابل حل است.

Radio Eram

FREE
VIEW