Home / اخبار / روزنامه های تهران، تغییر وزیر در دقیقه نود
روزنامه های امروز صبح تهران معرفی سه وزیر تازه را مهم ترین حادثه روز دیده اند. روزنامه های تندرو همچنان این تغییرات را ترفند دولت برای پوشاندن روی شکست های سیاست خارجی خود دانسته و روزنامه های میانه رو و مستقل از این که محمدعلی نجفی در آخرین لحظات از فهرست وزیران تازه قلم خورده ابراز تعجب کرده اند.

روزنامه های تهران، تغییر وزیر در دقیقه نود

روزنامه های امروز صبح تهران معرفی سه وزیر تازه را مهم ترین حادثه روز دیده اند. روزنامه های تندرو همچنان این تغییرات را ترفند دولت برای پوشاندن روی شکست های سیاست خارجی خود دانسته و روزنامه های میانه رو و مستقل از این که محمدعلی نجفی در آخرین لحظات از فهرست وزیران تازه قلم خورده ابراز تعجب کرده اند.

در حالی که روزنامه های تندرو و اصولگرا از انتشار خبر پرونده سعید طوسی قاری قرآن خشنود نیستند و حتی از انعکاس سخنان سخنگوی قوه قضاییه در این باره خودداری کرده اند روزنامه های مستقل با انعکاس سخن محسنی اژه ای کوشیده اند این خبر را منعکس کنند.

Image copyrightایران
Image caption تیتر و عکس صفحه اول ایران

اهمیت تغییر وزیران

عباس عبدی در مقاله ای پیرامون تغییرات در دولت ابتدا به وزارت ارشاد پرداخته و نوشته با پذیرش استعفای علی جنتی دولت در نهایت واکنش به فشارها به شیوه مطلوبی انجام شد. دولت می‌داند که نقش تعیین‌کننده‌ای در فرهنگ ندارد. با گسترش ارتباطات و اینترنت و ماهواره فرهنگ مسیر خود را می‌رود. بنابراین اصرار به وجود آقای جنتی بدون اینکه نقش تعیین‌کننده‌ای در این فرآیند کلی داشته باشند، نتیجه‌بخش نیست. لذا با تغییر این وزیر می‌توان تا انتخابات مخالفان را خلع سلاح کرد. ضمن اینکه وزیر جانشین به لحاظ فکری تفاوت معناداری با وزیر مستعفی ندارد.

به نوشته این جامعه شناس: از سوی دیگر با تغییر دو وزیر دیگر، رییس‌جمهور نشان داد که می‌تواند همزمان به هر دو فشار پاسخ نسبی مناسب و موثر دهد. فراموش نکنیم خداوند سیاستی را که بدون فشار از جانب دیگران باشد نیافریده است. سیاست با منافع و ارزش‌ها و آرمان‌های افراد برخورد دارد که این موارد نزد افراد جامعه متناقض و متضاد است. پس همواره فشار هست و خواهد بود، هر کسی نه به اصل وجودی آنها اعتراض دارد و نه به واکنش نشان دادن نسبت به آنها بلکه نحوه واکنش است که تعیین‌کننده درستی واکنش یک سیاستمدار در برابر فشار است.

نویسنده در پاسخ عده ای که سخن از لزوم تغییر وزیران اقتصاد می نویسند نوشته: مسائل اقتصادی و مادی کشور آنقدر بزرگ و پراهمیت است که ترمیم کابینه حتی اگر اثری هم داشته باشد، در برابر آن مشکلات به چشم نخواهد ‌آمد. به‌طور کلی باید انتظارات خود را از این تغییرات محدود کرد. پیام سیاسی این تغییرات از یک سو نشان دادن حدی از تعامل با منتقدان و در عین اصرار به سیاست‌های اعلامی دولت است. پیام آن به مردم نیز، دفاع از ثبات سیاست‌ها و آرامش و امید است.

کیهان در سرمقاله خود برای چندمین بار در چند روز اخیر نسبت به تاثیر این تغییرات در بهبود شرایط کشور ابراز نومیدی کرده و نوشته: حقیقت مطلب درباره دولت همان است که شاعر گفته است «خانه از پای بست ویران است- خواجه در بند نقش ایوان است». کاش دولت شجاعت داشته باشد و از مثلاً ۱۰ هزار شهروند نظرسنجی کند که؛ اولاً چه قدر این ترمیم را جدی یا سرگرمی می‌دانید؟ ثانیاً اولویت تغییر از نگاه شما این ۳ وزیر بودند یا مثلاً وزرای صنعت، راه و شهرسازی، رفاه و کار و نفت؟

محمد ایمانی در این مقاله تاکید کرده: اگر دولت را به چشم یک تیم ببینیم، واقعیت این است که ترمیم آن، گاه به جابه‌جایی چند «بازیکن» است و گاه به تغییر «مدیر» و «مربی» و «برنامه» آن. در صورت تکرار مطلق ناکامی‌ها، بی‌انصافی است که مدیر و مربی، تقصیرها را پای حلقه ضعیف‌تر- بازیکنان- بنویسند و از خود رفع مسئولیت کنند؛ آن هم در حالی که آقای مربی ۳۹ ماه فرصت تغییر و ترمیم داشت اما هیچ کاری برای تیم آشفته و در حال گل خوردن مدام نکرد؛ صرفاً به این امید که یک «فوروارد» (وزارت خارجه) می‌تواند جور تیم بیست و چند نفره را بکشد.

این روزنامه تندرو حسن روحانی را مربی نامناسب خوانده که هیچ هدف و برنامه و تقسیم کار درستی را برای تیم تعریف نمی‌کند یا اصرار دارد بازیکنان خسته و سالخورده را به خدمت بگیرد و اساساً با اسلوب بازی ناآشنا باشد، طبیعتاً به سمت «اتلاف فرصت‌»ها کشیده می‌شود و می‌کوشد با حاشیه‌سازی و جنجال و دامن زدن به دو قطبی‌های کاذب یا تحریف نقدهای منتقدان زمان باقی مانده را «وقت‌کشی» کند.

هوشمندی روحانی در ترمیم کابینه

محمدجواد حق‌شناس در مقاله ای در روزنامه ایران نوشته: دلسوزان و علاقه‌مندان به توفیق دولت تدبیر و امید، از مدت‌ها پیش بر ضرورت بازنگری و بررسی عملکرد وزرا تأکید داشتند، اما این تحول به دلایلی به تعویق افتاد. از جمله ناهمراهی مجلس که در ابتدای معرفی کابینه از سوی روحانی، به شماری از وزرای پیشنهادی دولت رأی نداد و در ادامه با استیضاح و کارت زردهای پیاپی به وزرا، زاویه خود با دولت را علنی ساختند.

بر همین اساس بود که بعد از انتخابات مجلس دهم، بسیاری منتظر اعمال تغییرات در کابینه بودند زیرا مردم با آرای قاطع خود، نمایندگانی انتخاب کردند که بیشترین همراهی و همدلی را با دولت داشته باشد و همین هم باعث ریزش بیش از ۸۰ درصد نمایندگان مجلس نهم شد که در نوع خود بی‌سابقه بود. با این همه، مجموع تحرکات گروه‌های مخالف دولت، شرایط را به گونه‌ای رقم زد که رئیس جمهوری در نیمه نخست امسال برای تغییر کابینه احتیاط بیشتری کند و این تحولات را به نیمه دوم سال موکول نماید.

مقاله روزنامه دولت به این جا رسیده که: دولت در چند ماه اخیر در حوزه سیاست‌های فرهنگی در حوزه‌های مختلف اعم از موسیقی، کتاب، سینما و… بشدت تحت فشار بود. آقای علی جنتی نیز در اقدامی مدبرانه استعفا کرد تا مانع افزایش بیش از پیش فشارها به دولت شود. با این همه اگر حسن روحانی تغییرات را تنها به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی محدود می‌ساخت، رسانه‌های مخالف دولت این شائبه را به افکار عمومی القا می‌کردند که حسن روحانی از شعارها و برنامه‌های خود عقب‌نشینی و قافیه را به تمامیت‌خواهان واگذار کرده است.

نجفی چه شد؟

مهدی قدیمی در گزارشی با عنوان «غافلگیری در هفت و سی دقیقه» در شرق نوشته: ساعت ٧:٣٠ صبح دیروز وقتی نوبخت و امیری به‌عنوان سخنگوی دولت و معاون پارلمانی رئیس‌جمهوری، در محل فراکسیون امید حاضر شدند و از لزوم همکاری این فراکسیون برای رأی اعتماد فوری به وزرای معرفی‌شده حرف زدند، نام‌هایی که به میان آمد، همان نام‌هایی بود که از روز شنبه در رسانه‌ها مطرح بود: صالحی‌امیری، سلطانی‌فر و البته محمدعلی نجفی.

به نوشته این خبرنگار: در آن زمان آنچه بیش از همه‌چیز عیان بود، آماده‌نبودن زمینه برای معرفی گزینه موردنظر دولت در وزارت ورزش و جوانان بود. این بود که قرار شد برای رفع سوءتفاهم‌ها، معرفی وزرای جدید چند روز به تعویق بیفتد تا در این فاصله، تعامل لازم بین فراکسیون و دولت ایجاد شود. پس نوبخت به فرودگاه رفت تا همراه رئیس‌جمهوری عازم اراک شود، اما گویا وقتی ساکنان پاستور، در آسمان بودند، اتفاقات دیگری افتاده بود. چراکه دو ساعت بعد دانش‌آشتیانی قرارشد به‌جای نجفی به مجلس معرفی شود.

مهتاب اسفندیاری در گزارشی در فرهیختگان نوشته: اینکه دلیل تغییر نجفی چه بوده دقیقا مشخص نیست. آنچه محرز است مخالفت منتقدان دولت با حضور نجفی بر کرسی وزارت آموزش و پرورش است که نمونه آن را هم دیروز در صحن ‌علنی به نمایش گذاشتند. مهدی زاهدی نماینده کرمان، سیدحسین نقوی‌حسینی نماینده ورامین و… منتقدان همیشگی دولت این‌بار هم در تذکرات شفاهی خود به دولت برای انتخاب وزیر آموزش و پرورش تذکر دادند. زاهدی تاکید داشت وزیری که در مجلس قبل رای اعتماد نگرفته است چرا باید در این مجلس هم به‌عنوان گزینه وزارت انتخاب شود.

فرهیختگان با اشاره به این که نجفی در مجلس نهم با اختلاف یک رای موفق به کسب رای اعتماد مجلس نشد و در میان جامعه فرهنگیان اقبال زیادی نسبت به او وجود دارد نوشته: با وجود اینکه حتی میان نمایندگان فراکسیون امید هم که صبح با اطمینان از حضور نجفی سخن گفته بودند، اطلاعی در مورد دلیل این تغییر وجود نداشت. البته شنیده‌های دیگری هم وجود دارد مانند اینکه برخی مخالفان شخص نجفی که به رئیس‌جمهوری هم نزدیک هستند، در صرف‌نظر کردن روحانی برای بازی دادن به نجفی نقش داشته‌اند.

وزیر برای آموزش و پرورش

احمد رضا کاظمی در صفحه طنز شهرونگ به بررسی کارنامه وزیران مستعفی پرداخته و درباره علی اصغر فانی نوشته: این که شما وزیر آموزش‌وپرورش یک کشور باشی و کارنامه چند‌میلیون دانش‌آموز زیر دستت باشد اما در کارنامه خودت یک نمره قبولی هم دیده نشود، آدم را یاد این پزشک‌های مشاور خانواده می‌اندازد که خودشان سه تا زن طلاق داده‌اند! مثل این است که شما بروید پیش یک دکتر اعصاب و روان که طرف خودش پلک چشمش تیک عصبی دارد!

به نوشته این طنزنویس: آقای فانی بعد از عدم رأی اعتماد مجلس به آقای نجفی وزیر شد و به گفته سخنگوی فراکسیون امید، تا ساعت هفت‌ونیم صبح امروز قرار بوده با یک سیستم پوتین- مدودوفی (نسخه داخلی: کفاشیان- تاجی) با همان آقای محمدعلی نجفی جایگزین بشود که ایشان ناگهان و به صورت خودجوش انصراف می‌دهد. ملاحظه می‌کنید این روزها سرعت تغییرات درکابینه دولت ازسرعت پا عوض‌کردن‌های کریس رونالدو هم بیشتر شده و وزرا نیامده استعفا می‌دهند!

Image copyrightجوان
Image caption تیتر و عکس صفحه اول جوان

خانه‌مان را می‌خواهیم

روزنامه جوان در گزارش اصلی خود از تجمع متقاضیان مسکن مهر پردیس در مقابل وزارت راه خبر داده و از آنان جانبداری کرده و با انتقاد از وزیر راه و شهرسازی که این طرح دولت احمدی نژاد را غیرقابل اجرا خوانده بود نوشته: مسکن مهر که روزگاری مردم ضعیف جامعه را به خانه‌دار شدن امیدوار کرده بود، هم‌اکنون به دلیل بی مهری وزیر راه و شهرسازی، امید خانه‌دارشدن متقاضیان مسکن مهر را به باد داده است و به نظر می‌رسد دود مخالفت آخوندی با مسکن مهر این روزها به چشم متقاضیان مسکن مهری که هنوز واحد خود را تحویل نگرفته‌اند می‌رود.

به نوشته روزنامه سپاه پاسداران روز گذشته متقاضیان مسکن مهر پردیس برای چندمین بار مقابل وزارت راه تجمع‌کردند و خواستار پاسخگویی شخص وزیر راه و شهرسازی و مسئولان مربوط در مورد موعد تحویل واحد‌های مسکونی‌شان و دلیل افزایش قیمت مسکن مهر شدند که به دلیل حضور وزیرراه و شهرسازی و معاونانش در شهر اراک باز هم متقاضیان پاسخی دریافت نکردند.

گزارش جوان ادامه یافته: حواشی این اعتصاب نیز تأمل‌برانگیز بود، به‌طور نمونه خانمی درگذشت یکی از متقاضیان مسکن مهر را با ارائه یک عکس تسلیت گفته بود یا فرد دیگری چتری را روی سر گرفته بود و روی برگه‌ای نوشته بود «چتر ما خانه ما»و دربرگه‌های دیگری مواردی چون «خانه وزیر و مسئولان وزارت راه و شهرسازی کجاست؟»، «تا کی مستأجر بمانم»، «من خانه‌ام را می‌خواهم» مطرح شده بود که به نوعی انعکاس‌دهنده اعتراض مردم به سیاست‌های وزارت راه در قبال مسکن مهر بود.

حقوق شهروندی

فتح الله آملی در مقاله ای پیرامون حقوق شهروندی در روزنامه اطلاعات نوشته فرض کنید شما شهروندی هستید که در فلان اداره کاری دارید و چند وقتی هست که به جایی نمی‌رسید یک مرتبه به شما توصیه می‌شود که اگر به فلان واسطه، بهمان مبلغ بدهید، به سرعت مشکل حل می‌شود. شما شهروند خوبی هستید و پرداخت هرگونه (شما فرض کنید هدیه، چون رشوه واژه ناپسندی است) وجه خارج از عرفی را ناپسند می‌شمارید بعد ملاحظه می‌کنید که فرد دیگری به جای چند هفته و چند ماه در عرض چند روز (البته با تکیه بر همان شیوه هدیه) به مراد رسیده است و حالا اگر به این روند اعتراض کنید حق دارید یا نه؟ حقوق شهروندی شما کجاست؟ اصلاً باید عصبانی شوید یا خیر؟

نویسنده تجربه شخصی خود را برای دریافت المثنی یک سند مفقود شده شرح داده که وی را مجبور کرده در عرض یک سال ۳۴ بار به اداره مربوطه رجوع کند و هر بار سخنی بشنود و دست آخر در پاسخ این سووال که چرا باید اینهمه بیایم و بروم و هر بار یک چیزی بشنوم؟ خانم کارمند محترم همین‌طور که با خانم کناری مشغول صحبت هستند رو بر‌گردانند و بگویند: خوب آقا، می‌خواستی گم نکنی؟!

مقاله اطلاعات با تاکید بر این که چه پاسخ بهتر از این در راستای حفظ حقوق شهروندی می توان داد نوشت متأسفانه باید پذیرفت که در نظام اداری ما صیانت از این حق مسلّم هر روز کم و کمتر می‌شود و به دلیل عدم وجود نظارت کافی بر رفتار کارگزاران و برخورد قاطع با متخلفان و نادیده انگاشتن لزوم رفع بحران ناکارآمدی در دستگاههای اداری و اجرایی، هر روز بیش از گذشته شاهد رسوخ روابط ناسالم و خارج از عرف و شرع در این سیستم هستیم که عدم اصلاح آن می‌تواند آسیب های جدی به اعتماد مردم به نظام بزند.

Image copyrightاعتماد
Image caption با دعوا با جهان صادرات جلو نمی رود – کارتون علیرضا پاکدل، اعتماد

تشویق افشاکنندگان

احمد پورنجاتی در مقاله ای در اعتماد در پاسخ به این پرسش که چرا گستره فساد در کشور تا به این اندازه است و چرا ذهنیت و باور افکار عمومی درباره دامنه و ژرفای فساد، بسی گسترده‌تر از آنچه به‌طور رسمی اعلام می‌شود نوشته راز این معماگونه و پاسخ این پرسش را در «وانهادن تجربه مشاهده دست‌ها» باید جست‌وجو کرد، آنگونه که پاکیزگی یا آلودگی‌شان را نه تنها ناظم مدرسه بلکه همگان ببینند!

به نوشته رییس پیشین کمیسیون فرهنگ مجلس تاسف بار و تامل برانگیز است که گاه اگر به مهارتی تردستانه و البته دلیرانه و خطرپذیر، از سوی یک خبرنگار یا نماینده مجلس یا حتی کارمندی از درون یک نهاد عمومی یا گاهی از سر اتفاق، چیزکی از آلودگی دست‌های پنهان شده در پشت، به افکار عمومی درز می‌کند، غوغایی بر می‌خیزد و تلاش و تقلایی عجیب برای انکار بنیادین و لاپوشانی آن، به‌جای آنکه دست‌ها و ناخن‌های پنهان شده در پشت را در دیدگاه آفتابی همگان بگذارند؟به واقع ساز وکار بازتولید و بهره‌گیری از تجربه «مشاهده دست‌ها» برای آشکار‌سازی پاکیزگی یا آلودگی آنها و چاره جویی برای پیشگیری از آلودگی و مبارزه قانونی با فساد در نهادهای عمومی کدام است؟

نویسنده مقاله اعتماد تاکید کرده مهم‌ترین و موثرترین عامل در هر سازو کاری برای مبارزه با فساد، برداشتن پرده «حریم اطلاعاتی» از نهانخانه تصمیم‌گیری‌ها و اقدامات دستگاه‌ها و نهادهای عمومی است – جز آنچه با معیارهای عقلایی و قانونی به عنوان اطلاعات محرمانه برخی نهادهای امنیتی تعریف می‌شود- و تاباندن نور به پس و پشت‌ها تا دست‌ها به خوبی در دیدگاه افکار عمومی قرار گیرند.

وضعیت قضایی سعید طوسی و روزنامه ها

روزنامه های امروز تهران در انعکاس گفته های سخنگوی دستگاه قضایی روش های مختلفی در پیش گرفته اند. کیهان با تیتر صدور قرار منع تعقیب برای قاری معروف از قول محسنی اژه ای نوشته که وی با اشاره به مطلبی که این روزها در سایت‌ها و رسانه‌های ضدانقلاب در مورد یکی از قاریان معروف منتشر شده است، گفت: در این پرونده کسی آمده شکایت کرده و شکایت بررسی شده اما هنوز مرحله رسیدگی به پایان نرسیده است و در مسئله خلاف عفت عمومی قرار منع تعقیب صادر شده و این قرار قطعی است. روزنامه های دیگر تندرو و اصولگرا هم از از میان گفته های نفر دوم قوه قضاییه به صدور قرار منع تعقیب بسنده کرده اند.

همدلی از میان روزنامه های مستقل گزارش مفصل تری درباره این بخش از مصاحبه مطبوعاتی اژه ای دارد که نشان می دهد وی بعد از اشاره به قرار منع تعقیب گفته است: بعد از آن ادعای دیگری شد که دادگاه با قرائن و شرایط رسیدگی را ادامه داد و قرار منع تعقیب را نقض کرد و پرونده را برای مشورت به یک قاضی متدین و باتجربه سپردند. البته این مسئله ثابت نیست، پرونده در حال رسیدگی است و پرونده با حساسیت بیشتر روالش ادامه می‌یابد.

به نوشته این روزنامه سخنگوی قوه قضاییه تاکید کرده: برخی از اتهامات اثبات‌شان کار مشکلی است. ممکن است حق با شاکی باشد، ولی اثباتش مشکل باشد. همیشه قبل و بعد از انقلاب این‌گونه پرونده‌ها را داشته‌ایم. خیلی از اتهامات یا قابل اثبات نیست یا مشکل است. درباره موارد سوءاخلاقی قانوناً و شرعاً امکان ریز شدن نیست. هم شرع و هم قانون جلوگیری کرده و ضابط و یا دادسرا حق ورود ندارد و باید مستقیم به دادگاهی برود که با چند قاضی رسیدگی می‌کند.

بدتر که نمی شود

Image copyrightشهروند
Image caption کارتون احمدرضا ثقفی، شهروند

کارتون احمدرضا ثقفی، شهروند پوریا عالمی در ستون طنز شرق نوشته: یکی با توجه به سابقه درخشان و متعهدی که در ماست‌بندی داشت، شد مسئول بستن آب به برنامه‌های تلویزیون، برنامه‌های دولت و برنامه‌های امیدوارنگه‌داشتن مردم. بعد چون شایسته‌سالاری می‌شد، شد رئیس کل رؤسای بلااستفاده. همین‌طوری بود که دولت که قرار بود روزبه‌روز کوچک‌تر شود، لحظه‌به‌لحظه بزرگ‌تر شد. طوری که الان هر وزارتخانه ٧٠٠ معاونت دارد که روی ٧٠٠ سازمان دیگر که شغلشان نظارت روی ٧٠٠ اداره دیگر است نظارت می‌کنند.

طنزنویس به طعنه نوشته: متأسفانه تعداد وزیر در جامعه کم است و اگر کسی بخواهد وزیر یا سفیر بشود به‌راحتی حقش خورده می‌شود. ماست بند هم همیشه حقش خورده شده است. هردفعه هر رئیس‌جمهوری می‌آید، به او می‌گوید بیا وزیر شو. منتها از جاهایی زیرآب او را همیشه زده‌اند. مجلس هم همیشه دولت را فشار داده که سمت آدم‌های کارکشته‌ای مثل او نروند. برای همین مشکلات و تنگ‌نظری‌هاست که همیشه کسانی وزیر می‌شوند که دورترین نسبت را با حوزه وزارتخانه‌شان دارند.

طنز روزنامه شرق به این جا رسیده که: ماست بند خودش معتقد است او با آن سابقه روشن و کارنامه غنی و مغنی که دارد، اگر وزیر ارشاد بشود، اوضاع فرهنگ مملکت بدتر از اینی که هست نمی‌شود چراکه اوضاع در بدترین حالت ممکنش است. در ضمن او معتقد است هرگز دچار فساد اقتصادی در وزارت نمی‌شود چون اصولا دیگر پولی نمانده که بخواهد تخورپخور کند. پس می خواهد همه کارمندان وزارتخانه را شایسته‌سالاری کند و بفرستد روی ماشین کار کنند و با پولی که درمی‌آورند بدهی‌های وزارتخانه را بدهند.

Check Also

Laleh – Mohkam OFFICIAL VIDEO HD

Laleh – Mohkam OFFICIAL VIDEO HD

artist: LALEH song: MOHKAM label: MYSTERY4 RECORDS director: JEFF FORD http://fb.com/mystery4 http://instagram.com/mystery4official http://mystery4.com http://youtube.com/mystery4 © …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

"
2016

Watch Dragon ball super